From the community
Time Scene Visual 0:00–0:18 Opening White dove, sky, curtains moving gently, establishing the romantic mood 0:18–0:40 Woman alone Woman beside the window, looking outside and waiting 0:40–1:02 His memory Man alone in his car, looking at her photograph 1:02–1:25 Longing Close-ups of her hand, eyes, photograph, hand over her heart 1:25–1:52 Memories Beautiful memories of the couple together 1:52–2:18 Together Walking together, smiling, holding hands, intimate romantic moments 2:18–2:42 Separation Memory disappears; she is alone again 2:42–3:05 Waiting Clock, changing daylight, woman looking toward the door 3:05–3:28 His decision Man starts the car and begins driving 3:28–3:52 Journey Man driving through the city; woman leaves home and walks toward the sea 3:52–4:15 Two paths Cross-cut between them traveling toward each other 4:15–4:35 The sea Woman standing alone beside the sea 4:35–4:50 Arrival His car appears in the distance; he gets out 4:50–5:03 Recognition She turns and sees him 5:03–5:18 Reunion They walk toward each other and embrace 5:18–5:27 Heartbeat His hand over his heart; her hand covers his 5:27–5:32 Ending They walk together beside the sea; dove flies away; fade out
A dron shout on mountain coverd by green
Scene1 ตัวละครนั่งอยู่หน้าคอม/มือถือในบรรยากาศอนาคตปี2026 แล้วถาม AI ว่า ประเทศไทยในอีก 10 ปี จะเป็นยังไง? แล้วก็ AI แสดงภาพ/ข้อความเกี่ยวกับอนาคต เช่น เมืองทันสมัย เทคโนโลยี รถไฟฟ้า ฯลฯ ตัวละครถามต่อ“แล้วใครเป็นคนกำหนดอนาคตนั้น ?” Ai ตอบ ประชาชน scene 2 ภาพตัดมาที่ ตัดภาพมาที่หลายๆคนในปัจจุบัน ที่กำลังนั่งคุยกัน เพื่อนอีกคนเล่นติกตอกและเจอข่าวหรือประเด็นสังคม เพื่อนคนนึงพูด “มึงสนใจเรื่องการเมืองด้วยหรอ” อีกคนตอบ “ไม่อ่ะเรื่องไกลตัว แล้วอีกอย่างออกเสียงไปจะเปลี่ยนอะไรได้เราแค่เสียงเล็กๆเสียงเดียวเอง Scene3 ฉากงานกลุ่ม เพื่อนถาม “เอาแบบนี้โอเคไหม?” ทุกคนเงียบ ไม่มีใครออกความเห็น คนหนึ่งพูดว่า “เออ ๆ ตามนั้นก็ได้” Scene 4 ภาพคนกำลังพิมพ์คอมเมนต์ เห็นความคิดเห็นที่แตกต่างกัน ตัวละครกำลังจะพิมพ์ แต่สุดท้ายลบข้อความทิ้ง Scene 5 แล้ว ตัดภาพเป็นคนหลาย ๆ คนมองกล้อง มีเสียงบรรยาย พูดว่า “เราอาจคิดว่าเสียงของเราเล็กเกินไปที่จะเปลี่ยนอะไร “ แล้วต่อด้วย “แต่ถ้าทุกคนคิดแบบเดียวกัน แล้วใครจะเป็นคนกำหนดอนาคตของเรา?” Scene 6. ตัดภาพมาที่คนถามai aiตอบ อนาคตจะเป็นยังไงไม่มีใครรู้ แต่เราสามารถสร้างมันได้ด้วยประชาชนกันเอง การออกเสียง การเลือกที่จะไม่เพิกเฉยต่อการออกเสียง คือการที่เรากำลังเลือกอนาคตของเราอยู่ ประชาธิปไตยจึงไม่ใช่แค่การเลือกตั้งแต่มันคือการที่ทุกคนมีสิทธิ มีเสียง และมีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทางของสังคม
I want you to make and new fave women and men sitting and doing podcast and discussing about life
Create a romantic talk. Create man and a woman talking to each other.
Create a 10-second ultra-realistic cinematic 1990s Indian Bollywood action sequence using the uploaded photo as the exact identity reference for the central hero. IDENTITY LOCK: Preserve the central hero's exact facial identity, facial structure, skin tone, hairstyle, age, body proportions and recognizable appearance from the uploaded image. His face must remain perfectly consistent throughout the entire video. No face morphing, beautification, aging, de-aging or identity change. SCENE: Recreate the iconic early-1990s Bollywood two-motorcycle hero-entry aesthetic. A rural Indian road in bright daylight. Two classic motorcycles ride smoothly forward side-by-side at a controlled cinematic speed, with one supporting rider on each motorcycle. The central hero stands confidently BEHIND the two riders, balancing with one foot on the rear seating area of the left motorcycle and the other foot on the rear seating area of the right motorcycle. He never steps onto the handlebars, fuel tanks or wheels. Both supporting riders remain seated and safely control their motorcycles with both hands on the handlebars. ACTION: The motorcycles move forward smoothly while the hero maintains a confident, serious classic Bollywood action-hero pose. His clothing and hair react naturally to the wind. A red forehead bandana, if present in the reference styling, moves gently backward in the wind. CAMERA: Start with a dramatic front-facing wide shot showing both motorcycles, both riders and the complete hero pose. Camera smoothly tracks backward as the motorcycles approach. Gradually push closer toward the hero while keeping his face sharp and recognizable. End with a powerful medium-wide hero shot clearly showing the hero, both riders and both motorcycles. ENVIRONMENT: Authentic rural Indian road, trees moving gently in the background, subtle road dust behind the motorcycles, realistic sunlight, natural shadows and realistic cinematic motion blur. VISUAL STYLE: Ultra-realistic m
고등학생 유튜버는 카메라를 들고 찰영을 하면서 지금가는 이곳은 자신이 제일 좋아하는 연예인이 좋아하던 카페이고, 그 카페를 가고 싶었지만 바빠서 못가다가 이제야 간다고 설명한다. 카페에 도착해서는 카페 주변 자연 경관을 보며 연예인을 칭찬하고 자연 경관을 칭찬한다. 카페 주변을 걸어 다니며 좋아한다. 다시 집으로 돌아와서 잘 준비를 하며 소감을 얘기를 하며 브이로그를 끝낸다
มีคนหน้าตารุงรังน่ากลัวมาที่บ้าน แม่เรียกลูกให้มา แล้วบอกว่าเรียก พ่อ สิลูก หนูน้อยอึ้งตกใจมาก แม่จึงพูดซ้ำไปว่า เรียกพ่อสิลูก มีคนมาหาพ่อ
